Tagarchief: sociale media

Lijstje: de 20 meest irritante gangbare misvattingen op sociale media

Laatst heb ik al genoemd wat naar mijn idee het moeilijkst is aan bloggen: een onderwerp bedenken. Veel bloggers bloggen regelmatig over hun favoriete dingen en naar aanleiding daarvan besprak ik vijf van mijn favoriete artiesten. Een ander gebruikelijk blogformat is het maken van lijstjes. Dat deed ik bij mijn stuk over muziek ook al een beetje, maar het leek me leuk om eens een lijstje over iets heel anders te maken. Zonder toelichting en zonder pointe, want dat hoeft helemaal niet bij dit soort posts. Komt-ie:  Lees verder

Maandagmiddagcolumn: “Zeg eens iets filosofisch”

Het internet heeft me altijd al gefascineerd: het is net een bruine kroeg waarin mensen bij elkaar komen die elkaar niet of maar vaag kennen. Ideeën worden uitgewisseld, grapjes worden gemaakt, sigarettenrook vult de ruimte en het bier vloeit rijkelijk. Het kan al gauw voelen alsof je nieuwe vrienden hebt gemaakt. En de volgende dag, als je wakker wordt in je eigen bed, waar je de ruimte hebt om even afstand te nemen en de avond te overdenken, realiseer je je dat het gros van de mensen met wie je hebt gepraat niet je type is. Dan nog heb je een leuke avond gehad.  Lees verder

Vijftien uur zonder telefoon

Laatst heeft mijn mobiele telefoon een dag uitgestaan. Niet omdat ik zo graag wilde weten hoe het is om zonder telefoon te leven, niet omdat hij kapot was, maar omdat ik mijn oplader ergens had laten liggen. Heel onhandig. Toen ik het ’s avonds ontdekte, lichtte ik als een gek iedereen in met wie ik veel contact heb. Ik kon nog net een tweet verzenden met het slechte nieuws en toen was het klaar. Over. Zwart beeld, niets aan te doen.

Ik krijg regelmatig te horen dat ik te veel met mijn telefoon bezig ben. Zelf snap ik nooit zo goed waarom: ik kijk er alleen op als ik een berichtje ontvang. Toch? Waar gebruik ik mijn telefoon eigenlijk voor? Dat werd me duidelijk toen het ochtend werd en mijn dagelijkse routine begon.

Handig joh, even met je smartphone het nieuws checken als je wakker wordt. Dat ging dus niet door. Eigenlijk wel lekker rustig, vond ik: van het leed in de wereld word ik toch niet wijzer. Ik stopte mijn trouwe iPhone in mijn broekzak toen ik van huis ging. Waarom? Ik had geen idee, maar het voelde veilig, terwijl ik natuurlijk heus wel wist dat hij met een lege batterij niets voor me zou kunnen betekenen. Hij was dan ook akelig stil, maar gek genoeg stoorde het me totaal niet. Tot ik, als eeuwige te-laatkomer, even wilde checken hoe laat het was.

Goed, het werd me al snel op nog veel meer manieren duidelijk hoe afhankelijk ik van mijn telefoon ben. Ik wilde een paar keer iets Googelen, maar daarvoor moest ik ineens naar een computer. Bij een leuke gedachte die ik normaal zou twitteren, moest ik een opschrijfboekje uit mijn tas halen – daarbij vergat ik overigens vaak ook een pen te pakken. Bovendien werd ik in de loop van de dag toch wel erg zenuwachtig van het idee dat ik onbereikbaar was. Wat als iemand me dringend nodig had? Dat was nog nooit voorgekomen, maar het zou kúnnen. Ik zag mijn vrienden er bovendien ook voor aan om te denken dat mij iets was overkomen zodra ik niet online zou zijn.

De nadelen van het altijd bereikbaar zijn vielen me ineens op, juist omdat ik het niet was. Toen ik na een hele ochtend en middag zonder werkende telefoon mijn oplader terug had, stak ik hem toch meteen in het stopcontact. De gewoonte was sterker dan de bezwaren en dat was ook aan mijn ontvangen berichten te zien. Juist de mensen die ik had ingelicht, hadden me talloze WhatsAppberichten gestuurd (in totaal ongeveer 150) en een paar hadden me zelfs gebeld, zich niet meteen bewust van het feit dat ik niet op kon nemen. Zo zie je maar: in de huidige tijd blijft informatie niet lang hangen. Deze blog zal je over een week hoogstwaarschijnlijk alweer vergeten zijn.