Maandagmiddagcolumn: ‘Rosanne’ van Nick & Simon

De snijtafel is een ‘internetvideoserie’ waarin Kasper Jansen en Michiel Lieuwma Nederlandstalige popliedjes en televisieprogramma’s analyseren. Dat doen ze zo goed dat ik me tegenwoordig bij elk liedje afvraag wat er nu eigenlijk wordt gezongen. Deze analyse van ‘Rosanne‘, een liedje van Nick en Simon, is geen poging om hen na te doen, maar om hun voorbeeld te volgen.

Nick en Simon zijn zo vriendelijk geweest mij van tevoren nog even van advies voorzien:

Nick & Simon – Rosanne
Van het album Vandaag (2007)


Rosanne, ik weet dat er heel veel mannen zijn
Elke keer weer een ander en mij doet ’t pijn

Hier staat dat de ik-persoon er last van heeft dat hij niet de enige man op aarde is. Dat kan best, maar binnen de context van dit lied is het een beetje gek. Waarschijnlijk wordt er bedoeld dat Rosanne veel wisselende romantische contacten heeft. De ik-persoon wil bij haar zijn, maar zij is bezig met alle andere mannen die om haar aandacht vechten. Zoiets, of zo. Maar wat doet er nou precies pijn: het feit dat Rosanne onbereikbaar is? Dat is op zich een duidelijke boodschap, maar dat is niet wat er wordt gezongen.

Want jouw liefde, waarmee jij mij soms verblijdt
Wil ik liever, liever, liever, liever voor altijd

Aha! Het gebrek aan haar liefde voor altijd doet pijn. Hier wordt echter gebruik gemaakt van twee verschillende manieren om tijd aan te duiden: ‘soms’ heeft in deze context betrekking op het heden, ‘voor altijd’ speelt zich af in zowel het heden als de toekomst. Ik ben in de war. De ik-persoon bedoelt waarschijnlijk: ik wil niet dat je me soms liefhebt, zoals je nu doet, maar dat je me altijd liefhebt. Zonder ‘voor’ zou de zin kloppen, maar nu staat er iets wat niets betekent.

Als ik dacht dat ik je had, dan had jij je weer bedacht
Onvoorspelbaar en zo onverwacht

We gaan ineens van de tegenwoordige tijd over in de verleden tijd. Gaat dit liedje nou het over het nu, of over één of meerdere affaires uit het verleden? En wat is er precies onvoorspelbaar en onverwacht? Is dat Rosanne zelf? Iemand kan best onvoorspelbaar zijn, maar ‘onverwacht’ is een predicaat dat niet op mensen van toepassing is. Een gebeurtenis of een handeling kan wél onverwacht zijn, en is soms bovendien onvoorspelbaar. Dat zou betekenen dat deze regel slaat op het zich bedenken. Dat kan wel, want dat is een handeling door Rosanne. Waarover ze zich bedacht, is me overigens niet helemaal duidelijk: hij dacht dat hij haar had, maar dat wil niet zeggen dat zij dat ook dacht.

Ik keek maar toe hoe jij mij in verwarring bracht
Ik wil zekerheid dat ik bij jou ben vannacht

Jezelf in verwarring gebracht zien worden is onmogelijk. Je bent óf de aanschouwer, óf iemand die van alles meemaakt wat hem in verwarring brengt. Het woord ‘maar’ kan trouwens hulpeloosheid van de ik-persoon suggereren (‘ik keek maar gewoon toe’), maar het kan ook suggereren dat het toekijken iets is wat voortdurend plaatsvond. Ook dat is raar: je kunt moeilijk voortdurend aan het toekijken zijn. Hoe langer ik erover nadenk, hoe raarder deze zin wordt. Misschien zou het woord ‘terwijl’ hier beter op zijn plek zijn dan ‘hoe’: Ik keek toe terwijl jij mij in verwarring bracht. Het onduidelijk geplaatste woord ‘maar’ zou dan meteen weg kunnen zodat de zin metrisch weer min of meer klopt – hoewel, er klopt metrisch überhaupt niets van, als je naar de melodie van het lied luistert. Die laatste zin is gewoon lelijk, trouwens.

Jij kan je rust niet vinden, jouw geest is veel te vrij
Jij bent morgen weer anders dan vandaag

Vrijheid van geest lijkt me geen reden om geen rust te kunnen vinden, maar misschien zijn deze twee regels bedoeld als opsomming van verschillende eigenschappen van Rosanne. In het laatste geval wordt er drie keer hetzelfde bedoeld.

Jij wilt je nog niet binden, maar dat hoeft ook niet van mij
Ik wil gewoon die zoen, het is al dat ik vraag

Wacht even, hoor. Rosanne hoeft zich niet aan de ik-persoon te binden, maar we hebben eerder gezien dat hij wel haar liefde voor altijd wil. Daarbij doet het hem pijn dat er heel veel mannen zijn en wil hij ook nog eens zeker weten dat hij vannacht bij haar is. Ik vraag me af wat ‘binden’ dan inhoudt. De ik-persoon is tamelijk onduidelijk: wat wil hij nu precies van Rosanne? En waarom wil hij haar eigenlijk? Dat wordt in dit liedje niet duidelijk. Kan er misschien een vervolg worden uitgebracht voor de verwarde luisteraar?

Weet wel dat ik hier op je wachten zal
Tot je eindelijk je rust vindt bij mij

De ik-persoon is het hele lied bezig geweest met verklaren wat hij wil van Rosanne. Nu ineens geeft hij aan dat het niet uitmaakt of ze daarnaar luistert: ze kan rustig met al die mannen blijven rommelen, want hij blijft toch wel wachten. Hij zegt eigenlijk: je doet me pijn en ik wil dat je je aan me bindt, maar dat hoeft nog niet nu, hoor. Als ik haar was, zou ik ook niet zo goed weten wat ik daarmee moest.

Ik kan maar één verklaring bedenken voor deze liedtekst: Nick en Simon zijn met zijn tweeën en zingen dus ook met zijn tweeën een meisje, in dit geval Rosanne, toe. Er zijn zinnen die niet met elkaar corresponderen doordat de zangers om de beurt aan het woord zijn. Ze behoren waarschijnlijk allebei tot de ‘heel veel mannen’ uit de eerste zin van het lied. Hoe dan ook heb ik aan het einde van het liedje meer sympathie voor Rosanne dan voor de ik-persoon. Was dat de bedoeling, Nick en Simon?

Advertenties

Een gedachte over “Maandagmiddagcolumn: ‘Rosanne’ van Nick & Simon

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s