Maandelijks archief: november 2012

Boybands zijn gewoon leuk, hoor

One Direction. Ik durf te wedden dat de helft van iedereen die dit leest nu al kokhalzend zijn muis naar de rechterbovenhoek van zijn beeldscherm aan het bewegen is, maar ik wil jullie vragen daar even mee te wachten. Natuurlijk zijn ze soms irritant, met al hun vervelende, kwijlende fans die de hele dag over ze praten en ze zijn inderdaad ook wel een klein beetje overrated, misschien. Volgens mij zal ook niemand ontkennen dat hun liedjes over het algemeen behoorlijk op elkaar lijken en keer op keer voor weinig verrassing zorgen. Toch vind ik ze zo erg nog niet.

Wacht even, niet gelijk afhaken, want ik ben nog niet klaar met dit stuk. Stap over je irritatie heen en blijf vooral lezen. De leden van One Direction zingen vrij aardig, maar daar kwam ik logischerwijs pas achter toen ik een aantal live-opnames beluisterde. Ze zingen live en ze zingen zuiver, wat je van de meeste artiesten van tegenwoordig niet kunt zeggen. (Katy Perry, mag ik u even zien?) Het is niet hun eigen schuld dat ze (te) vaak op MTV zijn en hun beroemdheid is niet door een van hun ouders gekocht, zoals bij Rebecca Black min of meer het geval is, bijvoorbeeld. Nee, ze zijn door de talentenjacht X-Factor ontdekt en bij elkaar gebracht. Kunnen we daar niet gewoon met z’n allen het goede in zien? Vijf jonge jongens hebben de kans gekregen samen te doen wat ze leuk vinden: muziek maken. Dat er als reactie daarop spontaan overal gillende meisjes opduiken die met de jongens willen trouwen, vind ik niet zo heel erg gek. Het baart me wel zorgen, gezien de gekte die wereldfaam met zich meebrengt.

Ik vraag me af hoe Harry, Louis, Niall, Liam en Zayn (ja, ik ken al hun namen uit mijn hoofd, get over it) zich elke dag voelen. Zouden ze zich realiseren hoe veel mensen er over hen praten, nadenken, schrijven? Hoe veel mensen hun muziek kennen? Want zelfs ik, ja, ik, ben gevallen voor hun aanstekelijke popliedjes met bijpassende, kleurige videoclipjes. Ik, nota bene, als trouwe Rammstein-fan. Het was niet mijn bedoeling One Direction leuk te gaan vinden, ik wilde ze gewoon leren kennen, zodat ik een idee had wat ze doen en kon bepalen wat ik van ze vond. Nou, dat is dan ook weer duidelijk: meisjes zijn ontzettend vatbaar voor de charme van boybands.

Hm, nu is het net of het fenomeen boyband pasgeleden is uitgevonden. Natuurlijk is dat helemaal niet waar. Backstreet Boys, Take That, 3T, Westlife; ik kan er zo al vier noemen. Het is de laatste decennia eigenlijk redelijk geaccepteerd dat meisjes massaal in katzwijm vallen zodra een paar jongens samen een liedje gaan zingen. Ik vind het jammer dat veel mensen toch zo vijandig op One Direction reageren. Sta eens een beetje open voor nieuwe dingen, daar wordt het leven een stuk leuker van. Je hebt dit hele stuk gelezen, dus je kunt net zo goed even een nummertje luisteren, nietwaar?

En wie mijn favoriete One Direction-knul is, ga ik lekker niet verklappen.

Advertenties